The Ark

The only historian capable of fanning the spark of hope in the past is the one who is firmly convinced that even the dead will not be safe from the enemy if he is victorious.

W.B.

arachnoidea

Tiergarten_familiar metonymies

Not to find one's way around a city does not mean much.But to lose one's way in a city, as one loses one's way to a forest, requires some schooling.Street names must speak to the urban wanderer like the snapping of dry twigs, and little streets in the heart of the city must reflect the times of day, for him, as clearly as a mountain valley.This art I acquired rather late in life, it fulfilled a dream, of which the first traces were labyrinths on the blotting papers in my school notebooks.No, not the first, for there was one earlier that has outlasted the others.The way into this labyrinth, which was not without its Ariadne, led over the Bendler Bridge, whose gentle arch became my first hillside.Not far from its foot lay the goal: Friedrich Wilhem and Queen Luise.On their round pedestals they towered up from the the flowerbeds, as though transfixed by the magic curves that a stream was describing in the sand before them.But it was not so much the rulers as their pedestals to which I turned, since what took place upon these stone foundations, though unclear in context, was nearer in space.That there was something special about this maze I could always deduce from the broad and banal esplanade, which gave no hint of the fact that here, just a few steps from the corso of cabs and carriages, sleeps the strangest part of the park.
I got a sign of this quite early on.Here, in fact, or not far away, must have lain the couch of that Ariadne in whose proximity I first experienced what only later I had a word for: love.

[Berlin Childhood around 1900_Tiergarten, W.Benjamin]

ever-deeper layers

"Memory is not an instrument for surveying the past but its theater.Its the medium of past experience (Medium des Erlebten), just as the earth is the medium in which dead cities lie buried.He who seeks to approach his own buried past must conduct himself like a  man digging".

Excavation and Memory_W.Benjamin

selva lucida

ακόμα κι ο παράδεισος δεν άντεξε τους πρωτόπλαστους

messiah reversed

mappings

http://www.dld-conference.com/video.php

elementary

Myopic paraphasia_Herror Flynn syndrome

Cochlear deafness, myopia and oligophrenia syndrome, dominant myopia concluding in fluent dysphasia characterized by empty speech that is still grammatical but in which there is deficiency of substantive words, reducing objects to their basic yet distorted elements.Many literal and paraphasic errors occur in speech, of which the patient is unaware.Studies upon male and female groups conducted by Jakel&Jacobsene, showed evidence of gender irregularities, with male subjects displaying a tendency to pornographic hyperphasia, while female subjects experiencing to-and-fro pendular oscillation of the eyes at about 10 Hz, associated with a change in object fixation.

succesful misunderstandings

Nyctagynaceae

σίγουρα θα νομίσεις πως τα έγραψα για σένα
και αλήθεια θα είναι
χωρίς να είναι πραγματικότητα

Ζ213: ΕΞΟΔΟΣ

Kανεις δεν ερχεται πισω μου. Σιγουρα με εχουν ξεχασει. Εδω δε θα ερθει ποτε κανεις να με βρει. Δε θα μπορεσει ποτε να με βρει. Κανεις ποτε. Κι ουτε καταλαβαν οταν εφυγα τιποτα. Δε με προσεξαν δεν εδωσε σημασια δε θυμαται κανεις. Τωρα δε θα θυμουνται ποτε ουτε πως. Ουτε εγω. Ιχνη μονο αοριστη μνημη κι αυτες οι εικονες οταν κοιταζω τι εγραψα, ιχνη βηματων πανω στη λασπη πριν αρχισει να βρεχει ξανα. Αβεβαιες εικονες του δρομου και σκεψεις μισολογα, κι αν τα διαβασεις διχως ονοματα δε θα καταλαβεις, θα μπορουσε να ειναι οπουδηποτε, κι υστερα με κανεναν δε μιλησα κι οσοι με ειδαν αποκλειεται να με θυμουνται. Καθε τοσο ενα προσωπο που φαινεται γνωριμο, απο αλλο καιρο, καποιος σε κοιταξε, τον γνωρισες, οχι, το κομματι ενος αλλου σε ενα αγνωστο προσωπο. Η ο ρυθμος των βηματων που ακουγονται πισω σου, ο ρυθμος των δικων σου βηματων, που νομιζεις καμια φορα πως σε ακολουθουν, οταν εσυ σταματας σταματουν, η για μια στιγμη νομιζεις πως ερχεται πισω σου, η νομιζεις πως καποιος αναπνεει πισω απ’ την πορτα και τωρα θα μπει. Κι υστερα τιποτε, κι υστερα παλι ξανα, και γυρνας ξαφνικα το κεφαλι σα να τον ακουσες. Ομως κανεις. Εισαι μακρια, δε σε ξερει κανεις, δε θελει κανεις να σε βρει, δε σε ψαχνει κανεις. Κι αυριο θα εισαι αλλου ακομη μακρυτερα, ακομη πιο δυσκολο ακομη κι αν εστελναν καποιον. Δε ξερουν το δρομο και μεχρι να μαθουν εσυ εχεις φυγει αλλου. Ξερουν να ψαχνουν αλλα δεν ξερουν το δρομο. Και να εχουν ξεκινησει απο καπου θα ειναι ακομα πολυ μακρια. Και δεν θα ειναι πολλοι. Ισως μονο ενας. Ενας σαν ολοι μαζι. Ιδια ματια που ψαχνουν, ιδιο μυαλο που υπολογιζει την επομενη κινηση. Ιδια ποδια που τρεχουν ιδια χερια που απλωνονται. Τα αυτια που αφουγκραζονται, τα ρουθουνια πανω απ’ τη λεια. Ετσι εκαναν παντα. Δυο ματια, δυο αφτια, δυο ρουθουνια, δυο χερια, δυο ποδια. Η συμμετρια της μηχανης που σε καταδιωκει. Ενα διχτυ που σκεφτεται αποφασιζει και κινειται μπροστα. Το κεφαλι ενα αγκιστρι το σωμα μια ζωνη. Ολοι το ιδιο. Κι εγω. Ο ενας πισω απ’ τον αλλο. Μπροστα πισω πιο πισω, ακολουθωντας το δρομο. Κι αν δεν ξερεις τρεχεις μπροστα ετσι κι αλλιως, γιατι καποιος ερχεται πισω σου παντα. Αργα η γρηγορα ερχεται. Και καποτε φτανει ενα χερι που σε πιανει απ’ τον ωμο, η ενα σκουληκι που ανεβαινει στο χερι σου. Κυλαει πανω σε ενα μαξιλαρι απο σαλιο. Εμπρος. Και καθως κυλαει μεγαλωνει και τυλιγεται γυρω σου. Μια επιπεδη γλωσσα πανω στο σαλιο της με δυο ματια που σηκωνονται να σε δουν. Εσενα ισως οχι, κοιταζουν απο που βολευει να αρχισουν. Σαν αυτον που, εκεινο το βραδυ πεινουσαμε, που ειχε χαραξει ενα στομα ανοιχτο στο στομαχι του. Ετσι κι αυτο το στομαχι εχει στομα, ειναι ενα στομα που ανοιγει. Απο εκει πας αλλου, στο μεσα δρομο που ανοιγεται, στις στροφες του εντερου, εκει βεβαια εισαι αναισθητος πια, αναισθητος παιρνεις το δρομο του γυρισμου και οταν ξυπνας σε εχουν φερει παλι εκει μεσα. 

Δημήτρης Λυάκος, απόσπασμα Poena Damni

encore

αμοιβαία πληροφορία Ι

αμοιβαία, είναι η πληροφορία που σχηματίζεται κατά τη διάδραση δέκτη-πομπού.

πυροβασία

Αρχιαναστενάρη
ξέχνα τα κουρασμένα σου μέλη
τα νευρωμένα χέρια σου
αρκετά βάσταξαν την εικόνα
άκου μόνο τα όργανα
μόνα τους λαλούν
σ'αυτό το κάλεσμα

Ζααρ

Εφοδιασμένος με:
μία ηλεκτρογεννήτρια φωτοβολταικού τύπου (χαμηλής ιπποδύναμης)
έναν αεροσυμπιεστή
ένα πιστόλι βαφής με μακρύ φυσητήρα
ένα πλυντικό υψηλής πίεσης (110 bar)
ένα σετ νανοτρύπανα
κατασκεύαζε με βεβαιότητα
αόρατα ουράνια τόξα.

http://www.needcompany.org/cgi-bin/www_edit/projects/nc/scripts/nc.cgi?a=v&id=11025&t=EN&session=19771

"you can't force the unamable"

Lienux