Tuesday 30 September 2014

And death shall have no dominion

And death shall have no dominion.
Dead man naked they shall be one
With the man in the wind and the west moon;
When their bones are picked clean and the clean bones gone,
They shall have stars at elbow and foot;
Though they go mad they shall be sane,
Though they sink through the sea they shall rise again;
Though lovers be lost love shall not;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
Under the windings of the sea
They lying long shall not die windily;
Twisting on racks when sinews give way,
Strapped to a wheel, yet they shall not break;
Faith in their hands shall snap in two,
And the unicorn evils run them through;
Split all ends up they shan't crack;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
No more may gulls cry at their ears
Or waves break loud on the seashores;
Where blew a flower may a flower no more
Lift its head to the blows of the rain;
Though they be mad and dead as nails,
Heads of the characters hammer through daisies;
Break in the sun till the sun breaks down,
And death shall have no dominion. 

Dylan Thomas

Tuesday 23 September 2014

Sunday 17 August 2014

The Tiger

TIGER, tiger, burning bright 
In the forests of the night, 
What immortal hand or eye 
Could frame thy fearful symmetry? 
In what distant deeps or skies         5
Burnt the fire of thine eyes? 
On what wings dare he aspire? 
What the hand dare seize the fire? 
And what shoulder and what art 
Could twist the sinews of thy heart?  10
And when thy heart began to beat, 
What dread hand and what dread feet? 
What the hammer? what the chain? 
In what furnace was thy brain? 
What the anvil? What dread grasp  15
Dare its deadly terrors clasp? 
When the stars threw down their spears, 
And water'd heaven with their tears, 
Did He smile His work to see? 
Did He who made the lamb make thee?  20
Tiger, tiger, burning bright 
In the forests of the night, 
What immortal hand or eye 
Dare frame thy fearful symmetry?         William Blake. 1757–1827

Monday 14 July 2014

Friday 27 June 2014



Thursday 22 May 2014

Unexpected connection_V

Bekenstein's topical overview "A Tale of Two Entropies" describes potentially profound implications of Wheeler's trend, in part by noting a previously unexpected connection between the world of information theory and classical physics. This connection was first described shortly after the seminal 1948 papers of American applied mathematician Claude E. Shannon introduced today's most widely used measure of information content, now known as Shannon entropy. As an objective measure of the quantity of information, Shannon entropy has been enormously useful, as the design of all modern communications and data storage devices, from cellular phones to modems to hard disk drives and DVDs, rely on Shannon entropy.
In thermodynamics (the branch of physics dealing with heat), entropy is popularly described as a measure of the "disorder" in a physical system of matter and energy. In 1877 Austrian physicist Ludwig Boltzmann described it more precisely in terms of the number of distinct microscopic states that the particles composing a macroscopic "chunk" of matter could be in while still looking like the same macroscopic "chunk". As an example, for the air in a room, its thermodynamic entropy would equal the logarithm of the count of all the ways that the individual gas molecules could be distributed in the room, and all the ways they could be moving. wiki

Friday 4 April 2014

the φ equilibrium




Monday 14 October 2013


κάποτε ο χρόνος θα είναι σφαιρικός
η φιλοσοφία θα είναι ποίηση
τα μαθηματικά κλειδί
εσύ κι εγώ

Monday 7 October 2013

systems everywhere_Prigogine revisited


Monday 9 September 2013


This Latin term for “beauty” (literally, the salient qualities possessed by the goddess Venus) clearly implied a visual quality in architecture that would arouse the emotion of love; but it is of interest to note that one of the crucial aspects of this problem was already anticipated by Alberti in the 15th century, as is made clear by his substitution of the word amoenitas...


Friday 12 July 2013

musique spectrale

Lonely child: σύνθεση ομοφωνίας πολυφωνιών.το ηχητικό αντικείμενο παρουσιάζεται ολόκληρο ενώ παράλληλα διατείνεται στο χρόνο.ολομερικότητα.

Tuesday 21 May 2013


there is no room for greek tragedy amidst sheep beauty contests
domesticated mountains and frustrated cleaning tenoros.
twenty years ago, poet, your philosophy teacher
could still fall in love with the blue c minor
then some pitiful peasants in Rhodes stole her some money
and she turned her back disgusted. now
she needs some funny twist among your verses.

but our images, dear poet, are not meant for emotional bankers.

Thursday 4 April 2013

αθηναϊκός ιστός

"Παρά τις επανειλημμένες καταστροφές και τις ανοικοδομήσεις, ο πολεοδομικός ιστός της Αθήνας δεν μεταβλήθηκε ουσιαστικά. Οι αστικοί δρόμοι σε όλη τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου ακολουθούν τον αρχαίο σχεδιασμό του οδικού δικτύου της πόλης και συμπίπτουν με τους αρχαίους δρόμους. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στη νεότερη περίοδο αλλά και στη σημερινή ακόμη εποχή στο παλιό τμήμα της πόλης και στη διάταξη ορισμένων από τις βασικές οδικές αρτηρίες της Αθήνας. Έξω από τα τείχη της πόλης, το αρχαίο δίκτυο των δρόμων που οδηγούσε στα περίχωρα της Αθήνας παραμένει αμετάβλητο. Άλλωστε, με μικρές αποκλίσεις, επιβιώνει μέχρι σήμερα."

 αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών

Sunday 24 March 2013


ζωγράφιζε στην άμμο το προφίλ της. ύστερα γονατιστός περίμενε, όχι χωρίς κάποιο σαδισμό, τα κύματα να το σβήσουν. εμμονές θα πεις. you are missing the whole picture θα πω.

Monday 11 February 2013

Wednesday 6 February 2013

Friday 1 February 2013

εδώ να

Ξενοδοχεία: Μπάγκειον, Μέγας Αλέξανδρος, Fashion house hotel, Hotel La Mirage.
2ος όροφος, Αγορές χρυσού/ ΕΝΕΧΥΡΑ
Μια παρέα πακιστανοί, ο ένας φοράει μπλουζάκι με τη βρετανική σημαία. Ομόνοια όλα στα κάρβουνα, Western Union, οπτικά Μεταξάς. Μετρό, Γρηγόρης, Ηondos αχ Ελλάδα σ'αγαπώ Ρασούλης. 'Ενας γεωργιανός με τον τριάχρονο γιό του, φοράει κίτρινο σκουφάκι. 'Ενας ηλικιωμένος αφρικανός κρατάει στα χέρια του ένα μπουκαλάκι εμφιαλωμένο νερό. Και το συντριβάνι; πού πήγε το συντριβάνι. 
'Ενα ζευγάρι πενηντάρηδων περιφέρεται χεράκι-χεράκι. Μια κυρία κάθεται πάνω στην πλατεία με το σκυλάκι της. Λιάζονται. 'Ενας γερανός στέκει ψηλά πάνω από τα κτήρια της Γ' Σεπτεμβρίου. Ακίνητος.
'Ενας μεταφέρει εμπορεύματα σε καροτσάκι του σούπερ μάρκετ.
Το συντριβάνι το κατάπιε το μετρό.Τώρα αναβλύζει υπόγεια.
'Ενας κύριος με λιωμένο κουστούμι, το χέρι χαλαρό στην τσέπη. 'Ενας χοντρός δίνει οδηγίες. 'Ενας όμορφος μελαμψός καπνίζει, πίνει ρετσίνα, κάτι δείχνει μακριά με το χέρι του σε μια βαμμένη ξανθιά. Τα περιστέρια πετάνε υπερβολικά από πάνω μου.Το φως τόσο λαμπερό. Πιο πέρα μια μικρή έντονη συμπλοκή με διαδηλωτές και ματ.Στα ρουθούνια μου ακόμα ένα μικρό τσούξιμο.
Στο βάθος της Αθηνάς, ο βράχος με την Ακρόπολη. Από εδώ, το ικρίωμα του Ζογγολόπουλου. Ο μεταφορέας ξαναπερνάει με το καρότσι άδειο. Hellas Service, 815, mini cooper, 227 , ΕΚΤΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, εκπτώσεις 70%, 60% , casio, κλειστά παντζούρια στο  Μέγα Αλέξανδρο. Περίπτερο. Δυο άντρες αλά μπρατσέτα. Κοντά δέντρα σε γλάστρες απο κόντρα πλακέ-φοίνικες, ελιές και κυκλάμινα ανθοπωλείου. Μιλάνε στα κινητά. Κάθονται στις κερκίδες.Περιμένουν. 'Ενας σκουπίζει. Παιδιά που τέλειωσαν απ'το σχολείο.
Προς Ελ. Βενιζέλο. Ομόνοια-Πειραιά μέσω Λαμπράκη.


Tuesday 29 January 2013

a thousand lives by picture

Γνωρίζω, άλλωστε, ότι κάθονται και άλλοι πίσω από το τερματικό μου και από τους διαύλους που εκπορεύονται από αυτό.Το γνωρίζω, επειδή στο δικό μου τερματικό, όταν πιέζω ορισμένα πλήκτρα, εμφανίζονται μηνύματα άλλων ανθρώπων, γραπτά που κυκλοφορούν με τη μορφή εικόνων, τα οποία μεταξύ άλλων απευθύνονται και σε μένα. Και αν θέλω, μπορώ να φωτίσω στο τερματικό μου την εικόνα του άλλου εικονοσυνθέτη με την ανάλογη πληκτρολόγηση-αν θέλω και αν θέλει. Κι αυτός από τη μεριά του, αν θέλει, μπορεί να φωτίσει τη δική μου εικόνα στο τερματικό του-αν θέλει και αν θέλω. Γνωρίζουμε ο ένας για τον άλλον και συμφωνούμε διαλογικά. Και το «εμείς», θεωρητικά, σημαίνει: όλοι οι άνθρωποι.
Με αυτή την αμοιβαία γνώση και αναγνώριση όλων των άλλων, το παιχνίδι μου με τις εικόνες αποκτά έναν εξαιρετικά ειδικό χαρακτήρα, δηλαδή τον χαρακτήρα ενός ομαδικού παιχνιδιού, στο οποίο καθεμιά από τις δικές μου τροποποιήσεις εικόνας είναι απάντηση σε ένα ερώτημα που μου έχει τεθεί και συνάμα παρότρυνση σε όλους τους άλλους να την τροποποιήσουν εκ νέου και να μου την παραδώσουν εκ νέου ως νέα ερώτηση. Σ’αυτό το παιχνίδι αμοιβαιότητας που παίζει κανείς με πλήρη ευθύνη, ως εκ τούτου, το συγκεκριμένο [konkrete] δεν είναι τι πρέπει να βλέπουμε, αλλά από ποιον προέρχεται και προς ποιον κατευθύνεται. Όταν παίζω με εικόνες, δεν το κάνω ώστε να παίξω για ένα ούτως-είναι [Sosein], αλλά για ένα συνείναι [Mitsein].

[Προς το σύμπαν των τεχνικών εικόνων, Vilem Flusser, μετ. Γ.Ηλιόπουλος, εκδ. Σμίλη, σελ 172]

Saturday 26 January 2013

Thursday 17 January 2013


Τ' αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους
στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα καράβια
ψυχή μου λυτρώσου απ' τον κρίνο του σκότους
πικρή φλογισμένη που δέεσαι μ' ευλάβεια.

Στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα καράβια
η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη
πικρή φλογισμένη που δέεσαι μ' ευλάβεια
ψυχή μου γνωρίζεις ποιος νόμος σε δένει.

Η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη
στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει
ψυχή μου γνωρίζεις ποιος νόμος σε δένει
και τι θα σου μείνει και τι θα σ' αφήσει.

Στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει
ακούγονται μόνο του χρόνου τα σείστρα
και τι θα σου μείνει και τι θα σ' αφήσει
αν τύχει κι ανάψει η βουβή πολεμίστρα.

Ακούγονται μόνο του χρόνου τα σείστρα
μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη
αν τύχει κι αστράψει η βουβή πολεμίστρα
ούτε όνειρο θά' βρεις να δώσει ένα δάκρυ.

Μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη
ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι
ούτε όνειρο θά 'βρεις να δώσει ένα δάκρυ
στο πλήθος σου το άυλο που σφίγγει σαν φίδι.

Ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι
σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
στο πλήθος σου το άυλο που σφίγγει σα φίδι
δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη.

Σαν τι να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
Σ' ανθρώπους κλειστούς που μετρούν τον καημό τους
δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη
τ' αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους.

Γιώργος Σεφέρης
(Τετράδιο Γυμνασμάτων)
Ίκαρος 1976

Sunday 13 January 2013

arcades project excerpts A2,1_A2,6_A3,10

Shops in the Passage des Panoramas: Restaurant Veron, reading room, music shop, Marquis, wine merchants, hosier, haberdashers, tailors, bootmakers, hosiers, bookshops, caricaturist, Theatre des Varietes. Compared with this, the Passage Vivienne was the "solid" arcade. There, one found no luxury shops. Dream houses: arcade as nave with side chapels.

The regime of specialties furnishes also-this said in passing-the historical-materialist key to the flourishing (if not the inception) of genre painting in the Forties of the previous century. With the growing interest of the bourgeoisie in matters of art, this type of painting diversified; but in conformity with the meager artistic appreciation initially displayed by this class, it did so in terms of the content, in terms of the objects represented. There appeared historical scenes, animal studies, scenes of childhood, scenes from the life of monks, the life of the family, the life of the village-all as sharply defined genres. Photography.

A first winter garden-a glassed-in space with flower beds, espaliers, and fountains, in part underground-on the spot where, in the garden of the Palais-Royal in 1864 (and today as well?), the reservoir was located. Laid out in 1788.

[Arcades Project, Walter Benjamin]

Thursday 3 January 2013

empathy box _1b

| τα πέλματα ενώνονται με το κρύο μάρμαρο.το χέρι απλώνεται, πιάνει τη σιδερένια λαβίδα, αναδεύει τα βαριά ξύλα στο τζάκι. τα μάτια κοιτάζουν τις φλόγες ενώ τραβιούνται πίσω στις κόχες τους από τη θερμότητα. ζεσταίνονται το πρόσωπο, τα γόνατα, οι ώμοι. μικρά τριξίματα, λίγες αιφνίδιες σπίθες. πορτοκαλί, κίτρινο, μαύρο |

Monday 31 December 2012

Sunday 30 December 2012


στις αθώες ζωές που βρήκαν τραγικό τέλος.
θα τις θυμόμαστε.

Sunday 23 December 2012


Μουσικό λύκειο Παλλήνης- σύνολο παραδοσιακής μουσικής "Δώσε θάρρος στο χωριάτη"
Παινέματα, παλαιά κάλαντα Κρήτης
Η παρέα των γλεντζέδων, τραγούδι Καρπάθου-Κρήτης

Saturday 22 December 2012