άλογο και ερμηνευτική

εμπρός minimaximum 24/10

Το ΕΜΠΡΟΣ, ένα ιστορικό κτήριο και σημαντικό θέατρο στο κέντρο της Αθήνας που παρέμενε κλειστό κι ανενεργό για χρόνια, τέθηκε εκ νέου σε λειτουργία το Νοέμβρη του 2011 με την πρωτοβουλία κατάληψης και ενεργοποίησης του χώρου από την Κίνηση Μαβίλη και με τη συμμετοχή και στήριξη της Κίνησης Κατοίκων Ψυρρή και πάρα πολλών καλλιτεχνών και θεωρητικών των παραστατικών τεχνών, της μουσικής, των εικαστικών. Ενδεικτικά, το πρόγραμμα της ενεργοποίησης του Νοέμβρη βρίσκεται ::: εδώ. 

ΕΜΠΡΟΣ SOS 

Mετά από σχεδόν ένα χρόνο καλλιτεχνικών δράσεων στο θέατρο Εμπρός, η νεοσυσταθείσα ΕΤΑΔ (πρώην ΚΕΔ -εταιρεία διαχείρισης ακινήτων του Δημοσίου) προβαίνει στο κλείσιμο του καλλιτεχνικού και κοινωνικού χώρου του Εμπρός την επόμενη Πέμπτη 25 Οκτωβρίου με την συνδρομή της Αστυνομίας . Η επιστολή μας στην κυρία Κόλλια(ΕΤΑΔ) υπάρχει εδώ και την στηρίζουν 733 άτομα μέχρι τώρα από τον χώρο των τεχνών, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της γειτονιάς του Ψυρρή, κ.ά. καθώς και φορείς από την Ελλάδα και το Εξωτερικό. Επιστολή των κατοικών του Ψυρρή προς ΕΤΑΔ υπάρχει εδώ

Αν θέλετε να στηρίξετε την ενεργοποίηση του Εμπρός Υπογράψτε και Προωθήστε το δημόσιο petition που υπάρχει εδώ 
SAVE EMBROS in Greece: Culture under treat | Online Petition ή στείλτε μας ένα μαιλ στο kinisimavili@gmail.com με ονοματεπώνυμο και ιδιότητα.

https://www.minimaximum.gr
http://kinisimavili.blogspot.gr/

au claire de la lune

φτερά και πούπουλα

1990, φλεβάρης, στον υπόγειο του λονδίνου. μέσα στο βαγόνι καθόμαστε με τα μούτρα κατεβασμένα η παρέα μου κι εγώ. μόλις έχω βγει από ένα αποτυχημένο interview για τη σχολή που ήθελα, κοιτάω δάπεδο. ένας ψηλός αλλόκοτος τύπος με πλησιάζει και κάτι μου λέει. μεσ' τη σκοτούρα μου σκέφτομαι ότι μου ζητάει ψιλά. μου πιάνει το χέρι, κρύβει κάτι στην παλάμη μου και μου λέει κάτι σαν "άφησέ το ελεύθερο και θα σου φέρει ευτυχία". κοιτάζω στη χούφτα μου και βλέπω μια ζωντανή πασχαλίτσα. ο τύπος έχει εξαφανιστεί πριν προλάβω να πω ευχαριστώ.
1999, νέα υόρκη, χειμώνας, -27 c με τρελό wind chill. φορώντας τα πάντα, βγαίνω με "απαγορευτικό" να πάω στο σπίτι ενός φίλου. με το που βγαίνω απ'τον σταθμό, καθηλώνομαι από το κρύο. σταματάει από μόνος του ταξιτζής, ανοίγει την πόρτα και με τραβάει μέσα, ανάβει το καλοριφέρ φουλ ενώ με βρίζει "fuckin' idiot!" και με αφήνει δυο τετράγωνα πιο κάτω στην πόρτα του σπιτιού που πήγαινα. αρνήθηκε να πάρει χρήματα.
2000, άνοιξη στη union square. ερωτική απογοήτευση. κάθομαι στο αγαπημένο μου παγκάκι και καπνίζω ένα τσιγάρο στο μούχρωμα. μια ηλικιωμένη κυρία, μαύρη, προσπερνάει, ξαναγυρνάει και μου λέει σαν να περιγράφει φυσικό φαινόμενο :"oh my god, look at you!you are so beautiful!enjoy my child, enjoy!".
2001 stop over στη Μποκοτά. πάμε με την τότε συγκάτοικο να δούμε μια έκθεση στην εθνική τους βιβλιοθήκη. μας συστήνεται ένας πιτσιρικάς φοιτητής και μας τριγυρνάει στην πόλη και μέχρι το αεροδρόμιο για να μην πάθουμε τίποτα.
2008, δεκέμβρης, τρίτη νύχτα των γεγονότων. αποφασίζω να βγω απ'το σπίτι και να πάω ως την ομόνοια να δω τι γίνεται. φτάνω στην ευριπίδου και είναι σβηστά τα φώτα σ'όλη την περιοχή. μια μικροσυμμορία κινείται ύποπτα προς το μέρος μου. ένας άντρας μισομεθυσμένος πετιέται απ΄το πουθενά, με ρωτάει το μικρό μου και με συνοδεύει με ασφάλεια μέχρι την ομόνοια.
2012 αύγουστος, αίγινα, οικία καραπάνου. στο πίσω μέρος ενός μικρού κάδρου που εικονίζει ένα αγγελάκι, κάποιοι μάλλον επισκέπτες έχουν αφήσει ένα μήνυμα αγάπης για τα θύματα και τους επιζώντες της 11ης σεπτεμβρίου "you will find the strength to rise".

δεν πιστεύω ούτε σε φτερούγες ούτε σε κέρατα. αυτό που πιστεύω είναι ότι αυτήν εδώ την ταπεινή ζωή, άλλοι προσπαθούν να την κάνουν παράδεισο κι άλλοι κόλαση. κι ότι χωρίς το απροϋπόθετο καλό -την ενσυναίσθηση για τον εαυτό, για τους άλλους, δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία.

folk songs

no one reads my silence like U do

noise Vs. silence


"A thing, until it is everything, is noise, and once it is everything, it is silence".
 [Antonio Porcia]

art moves in mysterious ways

κάποιες αγάπες μένουν κρυφές στο χωροχρόνο. συνήθιζαν παρόλαυτά να αφήνουν μηνύματα εδώ κι εκεί που φανέρωναν το συναίσθημά τους. το παιχνίδι τους ήταν κοινωνικά επικίνδυνο, γιατί αν τύχαινε το ραβασάκι να παραληφθεί δημοσίως και να σκάσει ο άλλος στα γέλια, όλοι γύρναγαν και κοιτούσαν παραξενεμένοι. το στοίχημα λοιπόν ήταν απλό: ποιός θα κάνει τον άλλο να γελάσει.
μια φορά έτυχε να τη δει στον ύπνο του στεναχωρημένη, δεν είχε λέει μαλλιά και φρύδια. ήξερε τι έπρεπε να κάνει: έφτιαξε το πορτραίτο του ντυμένος γυναίκα (πάντα την κέρδιζε με κάτι τέτοια) προσπαθώντας κι ο ίδιος να συγκρατηθεί για να μην τους πάρουν χαμπάρι.
ε αυτή τη φορά του χρώσταγε μια απάντηση.

post restante

We cast this message into the cosmos... Of the 200 billion stars in the
Milky Way galaxy, some -- perhaps many -- may have inhabited planets and space faring civilizations. If one such civilization intercepts Voyager and can understand these recorded contents, here is our message: We are trying to survive our time so we may live into yours.
We hope some day, having solved the problems we face, to join a community of Galactic Civilizations. This record represents our hope and our determination and our goodwill in a vast and awesome universe.

η ιστορία των ανθρώπων, αυτή η αναζήτηση του νοήματος στο κενό, το αθεμελίωτο είναι του κόσμου, είναι γεμάτη από ανεπίδοτα μηνύματα έκκλησης στον Άλλο, τη ριζική ετερότητα.προσευχές σ'έναν άγνωστο θεό, επιστολές σ'έναν εραστή που δεν φανερώνει το πρόσωπό του, μηνύματα σ'έναν ξένο που μιλάει μια ακατάληπτη για εμάς γλώσσα. φανταστήκαμε με κάθε δύναμη το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συνάντησης. κάποιοι είδαν τον ολοκληρωτικό φόβο και την καταστροφή, το θάνατο. κάποιοι την ελπίδα της ειρήνης και της συνύπαρξης σε μια σχέση που να δίνει νόημα, φως και χαρά στο χάος.αυτό το διάστημα που μας χωρίζει από τον παραλήπτη, εκτείνεται τελικά στο χώρο ή στο χρόνο; μήπως θα έπρεπε να αναγνώσουμε αυτά τα μηνύματα παίρνοντάς τα προσωπικά;

hyperbolic love

bread and wine

Round about the city rests. The illuminated streets grow

Quiet, and coaches rush along, adorned with torches.

Men go home to rest, filled with the day's pleasures;

Busy minds weigh up profit and loss contentedly

At home. The busy marketplace comes to rest,

Vacant now of flowers and grapes and crafts.

But the music of strings sounds in distant gardens:

Perhaps lovers play there, or a lonely man thinks

About distant friends, and about his own youth.

Rushing fountains flow by fragrant flower beds,

Bells ring softly in the twilight air, and a watchman

Calls out the hour, mindful of the time.

Now a breeze rises and touches the crest of the grove —

Look how the moon, like the shadow of our earth,

Also rises stealthily! Phantastical night comes,

Full of stars, unconcerned probably about us —

Astonishing night shines, a stranger among humans,

Sadly over the mountain tops, in splendor. 




Friedrich Holderlin

Η σκέψη στην θεογονική και κοσμογονική εποχή: Όμηρος και Ησίοδος

Στα έργα του Ομήρου και του Ησίοδου, της λυρικής ποίησης και της αττικής τραγωδίας, κυοφορείται μια μετουσίωση της ανθρώπινης σκέψης. Από τη μυθική σκέψη και τις φαντασιακές αναπαραστάσεις των θεογονικών προτύπων εξήγησης του κόσμου, μεταβαίνουμε σταδιακά σε κοσμογονικές μυθολογικές παραστάσεις, που αναγγέλουν τη φυσιοκρατική θεώρηση του κόσμου μέσω του φιλοσοφικού τρόπου σκέψης που εδράζεται στο Λόγο. Από τις ζωομορφικές και ανθρωπομορφικές δομές των θεογονικών μύθων που επιχειρούν να εξηγήσουν την καταγωγή του κόσμου και την ιεραρχία των ποικίλων μυθικών μορφών του, προβάλλονται σταδιακά οι κοσμογονικές συμβολικές μορφές που διατυπώνουν απρόσωπες εξηγήσεις για την ουσία και τη δομή του κόσμου. Αυτή η συμβολική μεταβολή θα νοηματοδοτήσει την καινούρια πνευματική εμπειρία και θα συντάξει το εννοιολογικό σύστημα της φυσιοκρατικής φιλοσοφίας των προσωκρατικών, το οποίο διερευνά και αναζητά την απρόσωπη αιτία του κόσμου. ¨ομως οι αρχέγονες φαντασιακές δομές και τα μυθικά θεογονικά πρότυπα του κόσμου παρά τις εννοιολογικές αλλαγές των εξηγηματικών σχημάτων, διατήρησαν, ως ένα βαθμό, τις μυθικές θεματικές τους στο πνευματικό ασυνείδητο του επιστημονικού τρόπου σκέψης. Άλλωστε ο Λόγος είναι ένας άλλος συμβολισμός έναντι του Μύθου με τον οποίο σχετίζεται αλλά δεν ταυτίζεται.


[Αλέξης Καρπούζος, Το χρονικό της σκέψης , εκδ.Εργαστηρίου Σκέψης 2012]

scribd.

λευκή οπή

Ω..U

με τις καλύτερες προθέσεις...

  
                   
                   
                   
               

σέπαλα

τελευταίο συμπέρασμα

μετά από δυο βδομάδες σε κώμα, άνοιξε τα μάτια, είπε: "περάσαμε καλά, περάσαμε κι άσχημα.θειός σχωρέστον"- εκεί κατέληξε. κυριολεκτικά.
σκέφτομαι σε ποιά κουντερική ατάκα μπορεί να βρεθείς να καταλήξεις. ελπίζω να είμαι τυχερή, να πω ένα σκέτο "ναι", ή "δέχομαι" ή κάτι τέτοιο. σαν η ερώτηση να έρχεται από τον
 Μεταμορφωτή που ρωτάει "κι άξιζε τον πόνο;" ή "να σε κάνω τριαντάφυλλο;" ή "τα φτιάχνουμε κοπελιά;"

gegensprechstadt

κοιμήθηκα ελάχιστα
αυτόν τον αιώνα!
μια δυο τρεις
δυο τρεις-τέσσερις
ή πέντε ώρες
τη νύχτα, ή το μήνα
ή το χρόνο
τότε, την εποχή του σύντομου ύπνου
πολλά πράγματα ήταν ακόμη αληθινά
ο χρόνος είχε χρόνο
κι ήσουν γυμνός
αν είχες την υπομονή
να ξεντυθείς

μίλησα ελάχιστα
αυτόν τον αιώνα!
μια δυο τρεις
δυο τρεις-τέσσερις
ή πέντε λέξεις ίσως
ή προτάσεις, ή γλώσσες
δεν υπήρχε ακόμα η 11η Σεπτεμβρίου
ούτε η 3η Οκτωβρίου
ούτε και η 15 Μαρτίου
η περίσταση ήταν λοιπόν ευνοϊκή
ν'αφήσεις το χρόνο ελεύθερο
να υποδυθεί επιτέλους το χώρο






[απόσπασμα "Πόλη αμφίδρομης επικοινωνίας- ground zero" του Γκέρχαρντ Φάλκνερ, μετ. Μ.Αγαθαγγελίδου, εκδ.Γαβριηλίδης Αθήνα 2011]

c_lambing

γενναίο μου πλάσμα

και μην ξεχάσεις

ο δρόμος

πρωτοχαράχτηκε

απ’το σύννεφο

mare serenitatis