Δελτίο Εν_ημέρωσης Ασυνειδήτου (πρόσφατο αρχείο)

είμαστε ετοιμοθάνατοι, εγώ κι ο αδερφός μου. είναι βέβαιο το τέλος μας, αποφασίζουμε να μπούμε στον τάφο κι ας είμαστε ακόμα ζωντανοί. ο αδερφός μου είναι σαν ασπρόμαυρο cut-out, εγώ έχω όψη χαλκοπράσινη ήδη. μας βλέπω και τους δύο μαζί, ατάραχους, μ'ένα ελαφρό μειδίαμα. ο τάφος είναι οίκος, διακοσμημένος με περίτεχνες τοιχογραφίες, νιώθω άνετα εκεί.έρχεται η αδερφή μου να δει αν όλα είναι καλά. της λέω με μια κάποια αγωνία ότι δεν πρόλαβα ν'αγκαλιάσω το γιό της. μου λέει ότι είναι πλέον αργά, δεν μπορώ να επιστρέψω στους ζωντανούς για να τον αποχαιρετήσω γιατί είμαι μιαρή. συμφιλιώνομαι με την ιδέα.

Δελτίο Εν_ημέρωσης Ασυνειδήτου (από το αρχείο-νησί 29/10/10)

Στέκομαι μπροστά από τον πάγκο μιας κουζίνας, κίτρινης, χωρίς παράθυρα,που μάλλον φωτίζεται απο μια ηλεκτρική πηγή.Πεινάω, αλλά καθώς δεν υπάρχει τίποτα να φάω, τεμαχίζω τα πόδια μου κάτω απο τον αστράγαλο, τα βάζω στο ξύλο κοπής και τα κόβω μικρά κομμάτια.Είναι ταλαιπωρημένα στην όψη και βάζω με σχετικό δισταγμό μια μπουκιά στο στόμα μου.Η γεύση είναι μάλλον γλυφή.Ταυτόχρονα αναρωτιέμαι αν πρέπει να κοιτάξω πάλι κάτω στο πάτωμα, γιατί ενώ δεν πονάω καθόλου, θα έχει γεμίσει σίγουρα αίματα.Αργά στρέφω το βλέμμα μου και δεν υπάρχει σταγόνα αίμα.Βλέπω τα πέλματά μου να ξαναφύονται στη θέση τους, τρυφερά, σαν μωρού, μέχρι να ξαναπάρουν το τελικό τους σχήμα.Περιστρέφομαι στον άξονά μου 90 μοίρες προς τα δεξιά και τότε βλέπω ένα πτώμα, τοποθετημένο περίτεχνα στον τοίχο.Αν και κατακρεουργημένο, δεν μου προκαλεί φόβο ή αποστροφή.Το κεφάλι κοιτάει ψηλά, λείπει όλη η κάτω γνάθος, είναι χωρίς πνεύμονες,μέλη, έχει απομείνει η σπονδυλική στήλη ολόκληρη μέχρι το ιερό οστό.Αναγνωρίζω πως μάλλον είμαι εγώ αυτό, στρέφομαι άλλες 90 μοίρες και κοιτάω την πόρτα της κουζίνας.Το άνοιγμά της είναι σκοτεινό σαν υδατογραφία και μια σκιά απομακρύνεται με γυρισμένη την πλάτη.

heads or tails

we are having breakfast, sitting down at my father's garden, laughing and kissing.i say to my mirror man that it's time to go, cause my mother is on her way and I don't want her to see us together.he complains "why shouldn't I meet your mother?", and I reply "you have a wife-I'm going for a walk downtown".and as I walk nonchalantly in the streets I get into a casino.there's a guy selling animals in the main room, the atmosphere is quite decadent ("people don't have money to gamble anymore" he says).I see a cat in a cage, black and white, with black forming a mask around her eyes, I pet her, I feel small bumps underneath her fur.I ask the salesman how much she costs, out of curiosity, cause I don't have any money.He says she's a special breed and her price is a fortune.I say "are you crazy?she's a stray cat, pregnant, and she has this open ulcer on her crown-if you don't sell the poor animal for what it's worth, it's gonna die before reaching 40".