The Cybercades Project: mM

Showing posts with label mM. Show all posts

Thursday, 25 October 2012

εμπρός minimaximum 24/10

Το ΕΜΠΡΟΣ, ένα ιστορικό κτήριο και σημαντικό θέατρο στο κέντρο της Αθήνας που παρέμενε κλειστό κι ανενεργό για χρόνια, τέθηκε εκ νέου σε λειτουργία το Νοέμβρη του 2011 με την πρωτοβουλία κατάληψης και ενεργοποίησης του χώρου από την Κίνηση Μαβίλη και με τη συμμετοχή και στήριξη της Κίνησης Κατοίκων Ψυρρή και πάρα πολλών καλλιτεχνών και θεωρητικών των παραστατικών τεχνών, της μουσικής, των εικαστικών. Ενδεικτικά, το πρόγραμμα της ενεργοποίησης του Νοέμβρη βρίσκεται ::: εδώ.

ΕΜΠΡΟΣ SOS

Mετά από σχεδόν ένα χρόνο καλλιτεχνικών δράσεων στο θέατρο Εμπρός, η νεοσυσταθείσα ΕΤΑΔ (πρώην ΚΕΔ -εταιρεία διαχείρισης ακινήτων του Δημοσίου) προβαίνει στο κλείσιμο του καλλιτεχνικού και κοινωνικού χώρου του Εμπρός την επόμενη Πέμπτη 25 Οκτωβρίου με την συνδρομή της Αστυνομίας . Η επιστολή μας στην κυρία Κόλλια(ΕΤΑΔ) υπάρχει εδώ και την στηρίζουν 733 άτομα μέχρι τώρα από τον χώρο των τεχνών, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της γειτονιάς του Ψυρρή, κ.ά. καθώς και φορείς από την Ελλάδα και το Εξωτερικό. Επιστολή των κατοικών του Ψυρρή προς ΕΤΑΔ υπάρχει εδώ

Αν θέλετε να στηρίξετε την ενεργοποίηση του Εμπρός Υπογράψτε και Προωθήστε το δημόσιο petition που υπάρχει εδώ
SAVE EMBROS in Greece: Culture under treat | Online Petition ή στείλτε μας ένα μαιλ στο kinisimavili@gmail.com με ονοματεπώνυμο και ιδιότητα.

https://www.minimaximum.gr
http://kinisimavili.blogspot.gr/

Wednesday, 20 June 2012

minimaximum@broadway 19/06/12

http://astronayths.blogspot.gr/2012/06/minimaximum-cities-and-desire.html

"Από εκεί, μετά από έξι μέρες και εφτά νύχτες, φτάνεις στη Ζωβαΐδα, πόλη λευκή, εκτεθειμένη στο φεγγάρι, με δρόμους που τυλίγονται μεταξύ τους σαν κουβάρι. Αυτή την ιστορία διηγούνται για την ίδρυσή της: Άνθρωποι από διαφορετικά έθνη είδαν το ίδιο όνειρο...μια γυναίκα να τρέχει νύχτα μέσα σε μια άγνωστη πόλη. Την είδαν από πίσω, είχε μακριά μαλλιά και ήταν γυμνή. Ονειρεύτηκαν πως την ακολουθούσαν.Γυρίζοντας από δω και από κει την έχασαν. Μετά το όνειρο ξεκίνησαν ψάχνοντας για εκείνη την πόλη. Δεν την βρήκαν πουθενά. Αλλά βρέθηκαν μεταξύ τους. Αποφάσισαν να χτίσουν μία πόλη όπως στο όνειρο. Για τη χάραξη των δρόμων ακολούθησαν τις διαδρομές της καταδίωξης τους. Στο σημείο που ο καθένας τους είχε χάσει τα ίχνη της γυναίκας διαμόρφωσε χώρους και τείχη αλλιώτικα απο αυτά του ονείρου, ώστε εκείνη να μην μπορέσει να ξεφύγει πάλι.

Αυτή ήταν η πόλη Ζωβαΐδα, όπου εγκαταστάθηκαν περιμένοντας πως κάποια νύχτα θα επαναλαμβανόταν η ίδια σκηνή. Όμως κανείς τους, ούτε στον ύπνο, ούτε στο ξύπνιο δεν ξαναείδε τη γυναίκα. Οι δρόμοι της πόλης ήταν οι δρόμοι όπου πήγαιναν κάθε μέρα να δουλέψουν, χωρίς πια να έχουν καμμιά σχέση με την καταδίωξη που είχαν ονειρευτεί. Κάτι που είχε ξεχαστεί από καιρό.

Καινούργιοι άνθρωποι έφτασαν, από άλλα μέρη, έχοντας δει το ίδιο όνειρο. Αναγνώρισαν στην πόλη Ζωβαΐδα κάτι από τους δρόμους του ονείρου και άλλαξαν τη θέση που είχαν οι στοές και τα σκαλοπάτια για να μοιάζουν περισσότερο με τη διαδρομή της κυνηγημένης γυναίκας, αλλά και για να μην απομείνει κανένας δρόμος διαφυγής στο σημείο που είχε ξεφύγει.

Εκείνοι που είχαν φτάσει πρώτοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι ήταν εκείνο που τράβηξε όλους αυτούς τους ανθρώπους στη Ζωβαΐδα, σ΄αυτή την άσχημη πόλη, σ΄αυτή την παγίδα."

(Αόρατες πόλεις ,Πόλεις και Επιθυμία 5, Ίταλο Καλβίνο)