λατρεία μου

κάθε μας διάλογος
ευπαλίνειο όρυγμα

το φαινόμενο του "αμερικάνου"

στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, η δυστυχία και η φρίκη έφταναν σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι έγκλειστοι γινόντουσαν "μουσουλμάνοι": έπαυαν να συγκινούνται από την τραγωδία που τους περιέβαλλε, κλείνονταν στον εαυτό τους κόβοντας κάθε επικοινωνία, χάνοντας κάθε επιθυμία, κάθε συναίσθημα, κάθε στοιχείο "ανθρωπινότητας".
χθες το βράδυ, ο πρωθυπουργός της χώρας, εθεάθει να απολαμβάνει τις ψαρούκλες του σε κυριλέ εστιατόριο των βορείων proαστείων.
το αντικατοπτρικό ανάλογο του "μουσουλμάνου", είναι ο "αμερικάνος".

ένα νεύμα από τη γραμμή του ορίζοντα

χρήστο, άλλες 28 ιστορίες μείνανε

missing the index

λαοδίκη

ζωφόρος

a hidden sign coming out

σκλάβος

ανδράποδο (το) {του ανδραπόδου} = 1. (αρχαία σημασία) δούλος πολέμου, σκλάβος

2. (μεταφορικά) ανελεύθερο άτομο, που δεν έχει δική του βούληση και κατευθύνεται από άλλους:

Παράδειγμα: Ορισμένοι πολιτικοί έχουν καταντήσει να είναι ανδράποδα των οικονομικών συμφερόντων.

Ετυμολογία: άνήρ (γενική: ανδρός) + πους (γενική: ποδός)

"Το να είσαι ελεύθερος σήμαινε να μην υπόκεισαι ούτε στην ανάγκη της ζωής ούτε στην εξουσία κάποιου άλλου και επίσης να μην εξουσιάζεις ούτε να εξουσιάζεσαι.[..] ελευθερία σήμαινε ελευθερία από την ανισότητα που υπήρχε στην κυριαρχία, και μετάβαση σε μια σφαίρα όπου δεν υπήρχε ούτε κυβερνήτης ούτε κυβερνώμενος."

[Χ.Αρεντ, Vita Activa, σελ.52]

a balanced inter-est_Νίκη

As can be seen, only a small part at the back of the long block forming the forepart of the keel rests on the pedestal, yet it remains stable and even bears the weight of the upper blocks. How is this possible? When the statue is fixed into position in the cavity, its center of gravity is directly over the short back part, weighing down on it with 2.5 to 3 metric tons of marble. This holds the front of the prow up in the air. This complex system was designed to give the stone keel the natural appearance and dynamic forward thrust of a genuine wooden ship. The statue thus played an essential role in maintaining the balance of the work as a whole. It could not be shifted without the entire front of the ship collapsing.


http://www.louvre.fr/templates/llv/flash/victoiredesamothrace/victoiredesamothrace_acc_en.html#seq_4

μεκάνικ μάνστερ ΙΙ

γιατί κάποιος να προσπαθεί να μοιάσει τόσο με ρομπότ..

in transit

Astoria Blvd, λάδι και φωτοτυπία σε καμβά

εν bedding Alain

il dit que c'est impossible.
pour lui.

πρόλογος

Η σύγχρονη φιλοσοφία δεν κάνει άλλο από το ν'ακολουθεί το δρόμο που άρχισαν ο Ηράκλειτος κι ο Αριστοτέλης.
Κ.Μαρξ, Εφημερίδα του Ρήνου, 14-7-1842

Το γίγνεσθαι-φιλοσοφία του κόσμου είναι ταυτόχρονα γίγνεσθαι-κόσμος της φιλοσοφίας:η πραγμάτωσή της είναι και ο χαμός της.
Κ.Μαρξ, στη Διδακτορική Διατριβή του





Ο Ηράκλειτος είναι ένας στοχαστής.Αυτός πρώτος στοχάζεται το λόγο του είναι του ολικού γίγνεσθαι.Αυτός στοχάζεται για πρώτη φορά και λέει, μέσα στο πλαίσιο του λόγου που έχει κατονομαστεί, τι είναι ο Κόσμος.Ο Ηράκλειτος δεν κάνει "ακόμα" φιλοσοφία, δηλαδή μεταφυσική.Η σκέψη του παραμένει ανοιχτή και πολυδιάστατη, ερωτηματική κι αινιγματική, αποσπασματική και ποιητική'δεν καθηλώνει το Είναι, δεν χωρίζει το Είναι από το γίγνεσθαι-το Είναι είναι γίγνεσθαι και το γίγνεσθαι Είναι-δεν κλείνει την Ολότητα, δεν κατασκευάζει κάποιο σύστημα.Ο Ηράκλειτος στοχάζεται πριν ακόμα συσταθεί η μεταφυσική και διαμορφωθούν οι φιλοσοφικές σχολές' είναι προσωκρατικός, που σημαίνει προπλατωνικός. Ο Ηράκλειτος είναι ο πρώτος στοχαστής που ξετυλίγει το στοχασμό (το λόγο) ψάχνοντας να βρει το νόημα (το λόγο)της φύσης, της θεότητας, του ανθρώπου και της πόλης, που αποτελούν εκφάνσεις οντικές του γίγνεσθαι του είναι του σύμπαντος κόσμου-που ο Ηράκλειτος προσπαθεί να συλλάβει.


[Κώστας Αξελός, Ο Ηράκλειτος και η Φιλοσοφία, εκδ.Εξάντας, μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη]

ο όμηρος της φημονόης

"η σκέψη που επιθυμεί και η επιθυμία που σκέπτεται"

εκείνος την ρωτούσε "ποιός είμαι;"
εκείνη τον ρωτούσε "μ'αγαπάς;"

Χάρες & Βλάβες Ε.Π.Ε.

κάθε πρωί διάβαζε απ'το παράθυρό του στον ημιόροφο,
στον τοίχο απέναντι:

"ΤΑ ΡΕΥΣΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΙΖΟΥΝΕ ΤΙΣ ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ"

για λίγο ένιωθε ένα τσίμπημα.μετά επέστρεφε στην διεκπεραίωση των εργασιών του.

σκήνωσον

connexio φειδίας-beaudrillard_η αναπαράσταση της αναπαράστασης και η περιφορά του νοήματος

Από πού αρχίζει και πού τελειώνει η πομπή;


Ο Φειδίας έπρεπε να λύσει ένα αρκετά δύσκολο πρόβλημα: Αν η πομπή που εικονιζόταν κατέληγε στην ανατολική πλευρά, από πού θα έπρεπε να ξεκινήσει; Η λύση που έδωσε ο Φειδίας είναι μοναδική. Ξεκινούν δύο πορείες από το νοτιοδυτικό σημείο και η πρώτη, διανύοντας τη δυτική και τη βόρεια πλευρά, καταλήγει στην ανατολική, ενώ η δεύτερη, διασχίζοντας τη νότια πλευρά, καταλήγει στην ανατολική.

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/parthenonas/zoforos.htm


http://www.parthenonfrieze.gr/#/play/introduction

αιγίς

αί: "αν, εάν", βλ. εί

αία:η "γη", ίσως, ως σημαίνον "η πρώτη μήτηρ γη, προμήτωρ γη" προήλθεν εκ του αFjα=λατ.avia=μάμμη, "γιαγιά".

αιάζω:"αναστενάζω, θρηνώ" εκ του επιφ, αι, αι=αρχ.ινδ.ai, νεογερμ.ei κ.λ.π.

αίγλη:η "λάμψις", μάλλον, ως "στίλβον φως", είναι συγγ. τοις:αρχ.ινδ. ejati,
ingati=κινείται και αιγιαλός, αίγες κ.τ.λ.

αιγίς,-ίδος: η θύελλα ορμητική, καταιγίς φοβερά, ασπίς του Διός.συγγ.τοις'αίγες, αι "υψηλά κύματα", αιγιαλός, αίγλη κ.τ.λ.-αιγί-[F]οχος, "ο κραδαίνων (φέρων) την αιγίδα", ως το γαιήοχος, λακ.γαιαFοχος "ο κινών την γην" (βλ. όχος)


http://en.wikipedia.org/wiki/Aegis

ύστερα

στη σκηνή κόσμος συγκεντρωμένος και βουβός.η γη χέρσα, το πηγάδι αδειανό.στη μέση ένας κήρυκας διαλαλούσε την ανατολή και τους έδειχνε τον ήλιο να δύει.ένας άλλος κήρυκας κράδαινε ένα πυρσό σβηστό κι έλεγε να κάψουν τα άνθη του κακού.μα δεν υπήρχαν από καιρό άνθη.ένας τρίτος κήρυκας σήκωσε το δρεπάνι κι είπε να κόψουν τα σπαρτά και να τα πάρουν δικά τους.μα η γη, σπαρτά δεν είχε, ούτε δικά τους, ούτε ξένα.
απόκαναν και κάθησαν.τι μέρα ήταν, ποιό ήταν το χθές, κανείς δεν θυμόταν.ένα νήπιο με μάτια ξένα έμεινε ορθό.τη γλώσσα τους ακόμα δεν μιλούσε, μόνο που είχε μια χάρη στις κινήσεις κι ένα χαμόγελο, που κάναν ένα κύκλο να το κοιτάζουν όλοι.κάποιοι λυπήθηκαν να το βλέπουν να χορεύει στα ξερά αγκάθια, σηκώθηκαν και τα ξερίζωσαν.κάποιοι κοιτάχτηκαν κι έβαλαν μια πέτρα πάνω στην άλλη, σε μια ακτίνα γύρω απ'το παιδί μην τύχει και ξεμακρύνει.κι αυτό γύριζε και τους κοιτούσε όλους, και τότε θυμήθηκαν το βλέμμα τους.κάποιοι πεθύμησαν τον αδερφό ή τη μάνα τους και το φωνάζαν με τα όνοματά τους.μα εκείνο καθώς δεν γνώριζε ακόμα απο ονόματα, τους χαιρετούσε επιστρέφοντας φωνήματα απ΄τις φωνές τους.κι όπως μαζεύονταν τα σύννεφα, πιάσαν ρυθμό κι άρχισαν οι φωνές να ενώνονται, και βάλαν σήματα πότε να παίρνουν τη στροφή και πώς ν'αντιφωνούνε.κι ήταν ο πόνος τους βαρύς σαν ουρανός, κι ο ουρανός χαμήλωσε ν'ακούσει.πήραν το λόγο οι παλιοί μολόγησαν τα λάθη, μπήκαν κι οι νέες στο χορό, προσφέραν τα μαλλιά τους, μπήκανε και οι δυνατοί και σήκωσαν τα χέρια.και πλέξανε τους λόγους τους περίτεχνο τραγούδι.κι έμοιαζε στο παιδάκι τους, που είχ'άγνωστο πατέρα.και σαν τους βρήκε η βροχή, γνωρίσαν τ'όνομά του.

3 perfect convolutions